Biecz

Biecz miasto położone w powiecie gorlickim.

Ze względu na swoją historię często jest nazywane małym Krakowem. Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego. Do połowy XVI wieku było jednym z największych w Polsce. Przeżyło rozkwit w XIV i XV wieku dzięki posiadaniu statusu miasta królewskiego, zaś od XVII w. zaczęło podupadać. Współcześnie jest niewielkim, turystycznym miasteczkiem o malowniczym położeniu oraz z licznymi zabytkami.

Uście Gorlickie

Uście Gorlickie (dawne Uście Ruskie), - cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem św. Paraskewy.

Cerkiew drewniana, zbudowana w 1786 roku w stylu zbliżonym w swym oryginalnym kształcie do zachodnio-łemkowskiego. Obok cerkwi przebiega żółty szlak z Homoli na Magurę Małastowską.

Cerkiew wybudowano w 1786 roku i zastąpiła użytkowaną od 132 lat (wybudowaną w 1654 roku) Do 1947 roku użytkowana była przez miejscowych grekokatolików jako cerkiew parafialna. Po Akcji "Wisła w 1947 roku przejęta została i użytkowana przez kościół rzymsko-katolicki jako kościół pod wezwaniem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po powrotach Łemków, w latach 1957-1967 była okazjonalnie użytkowana przez miejscowych grekokatolików. Ksiądz dojeżdżał do Uścia aż z Nowego Dworu Gdańskiego. Obecnie - po wybudowaniu nowego kościoła, miejscowi grekokatolicy są jedynymi użytkownikami cerkwi pod wezwaniem św. Paraskewy. 

Oficjalne przejęcie cerkwi przez grekokatolików nastąpiło w 1997 roku. Przy prezbiterium drewniany krzyż na pamiątkę 1000-lecia chrztu Rusi.

Binarowa

Kościół parafialny pw. św. Michała Archanioła z ok. 1500 roku jednonawowy, konstrukcji zrębowej z drewna jodłowego, z wieżą od zachodu z 1596 roku konstrukcji słupowo-ramowej (najstarsza znana drewniana wieża przykościelna), w latach 1602-1608 świątynię wzbogacono o wieżyczkę na sygnaturkę. Znajdują się w nim wyjątkowo cenne malowidła z XVI-XVII w. oraz gotyckie rzeźby z XIV wieku m.in. pozostałość ołtarza Czterech Świętych Dziewic. W latach 1641-1650 świątynię gruntownie przekształcono: powstała kaplica pw. Aniołów Stróżów, przebudowano chór muzyczny, powiększono otwory okienne, wykonano nową polichromię.

Wnętrze świątyni nakryte jest stropami płaskimi. W nawie, kaplicy i zakrystii znajdują się nadwieszone nad tymi pomieszczeniami chóry muzyczne.

Zamek Niedzica i Zamek Czorsztyn

Zamek Niedzica i Zamek Czorsztyn w stylizacji na starą fotografię

Tatry

Tatrzańskie widoki

Słowackie wodospady

Kilka fotografii z Tatr Słowackich pokazujących uroki wodospadów górskich

Niedzica - Czorsztyn

Niedzica - Czorsztyn w innych ujęciach.
Kilka fotografii zamku w Nidzicy i Czorsztynie widziane od strony jeziora.

ADOBE LR 5

Nowość od ADOBE LR 5 kilka dni po światowej premierze już zainstalowane i działa czas na testy.

Więcej spostrzeżeń z nowości ADOBE w późniejszym czasie po przetestowaniu w praktyce jak sobie radzi.

Testy czas rozpocząć do dzieła.

Tatrzańskie widoki - krajobrazowe Majowo burzowe

    

Zakopane - Jaszczurówka

Jaszczurówka – jedna z dzielnic Zakopanego usytuowana w wschodniej części miasta przy drodze do Łysej Polany i Morskiego Oka. 

Osiedle znajduje się przy wylocie Doliny Olczyskiej. Powstało ono w połowie XIX wieku dzięki źródłom termalnym o temperaturze ok. 20,5 °C, odkrytym w 1839 r. przez Ludwika Zejsznera. Pierwszy basen wybudował w Jaszczurówce w latach 1861–62 Adam Uznański, kolejne dwa powstały do 1891 r. Temperatura cieplic spadła do ok. 18,5 °C w 1957 r. po działaniach wiertniczych, które doprowadziły do połączenia źródeł termalnych z wodami Olczyskiego Potoku. Dziś kąpieliska są zamknięte, a ich tereny zostały wykupione od miasta przez Tatrzański Park Narodowy, który tworzy na ich terenie ośrodek edukacyjny. 

Nazwa osiedla pochodzi od żyjących w rejonie wypływu cieplicy salamander plamistych nazywanych przez górali "jaszczurami".

Kaplica Jaszczurówka, Kaplica na Jaszczurówce, Kaplica Najświętszego Serca Jezusa zaprojektowana przez Stanisława Witkiewicza rozpoczęto budować w roku 1904, a poświęcono w 1907.

            Kaplica jest typowym przykładem stylu zakopiańskiego. Świątynia o widocznej konstrukcji zrębowej opiera się na wysokiej, kamiennej podmurówce. Z przodu posiada arkadowe podcienie. Na dachu krytym gontem umieszczono niewielką wieżyczkę, mieszczącą dzwon. Wnętrze składa się z prostokątnie zamkniętego prezbiterium oraz jednej nawy. Drewniany ołtarz główny przypomina góralską chatę. Wnętrze zdobią witraże projektowane przez S. Witkiewicza przedstawiające M.B. Częstochowską i Ostrobramską oraz herby Polski i Litwy. Ołtarze boczne, również wykonane z drewna pochodzą z lat 50. XX wieku.